Klassieke media: kroniek van een aangekondigde dood?

Klassieke, grote reclamebureaus lieten al weten dat de voorzichtigheid bij hun klanten zeer goed voelbaar is. Een ‘understatement’ van formaat, vrees ik. Of dat ook al leidde tot daadwerkelijk verlies van budgetten en/of klanten is me niet duidelijk, dus durf ik daarover (nog) geen uitspraken doen (enkel die +/- twintig ontslagen bij Duval Guillaume zijn ons bekend, verre van voldoende om representatief te zijn). Maar de voorspelbare kettingreactie vervolgt wel geruisloos haar genadeloze weg: de klassieke media krijgen het nu ook moeilijk. Zowel in België als in andere landen: De Morgen & Corelio (kranten), VMMa (TV), de Amerikaanse persgroep Tribune,… Nu ook geruchten in de Belgische Sanoma-wandelgangen…

Ironisch genoeg wijten vele klassieke mediamensen dit aan … de financiële crisis. Maar is dit niet eerder de kroniek van een aangekondigde dood? Nieuws blijft nieuws, maar de ‘dragers’ evolueren wel. Ook frequentie en snelheid namen toe. Net als bij adverteren: het blijft nuttig, maar de manier waarop verandert. Voorzagen de klassieke media deze evolutie? Ze zagen stilaan de storm naderen, maar wat ondernamen ze proactief?

Perfect vergelijkbaar met de platenmaatschappijen en de piraterij van CD’s en DVD’s, een achttal jaartjes geleden. Ondergetekende werkte op dat ogenblik bij een top-5 platenmaatschappij, te Brussel. Ik schrijf dus uit ervaring. Iedereen zag de bui hangen, maar het management bewoog amper. “Piraterij is een misdrijf!” schreeuwde men in koor. “Moord! Brand! Hou de dief!” Opmerkelijk… En gemakkelijk. Wanbeheer? Alleen maar oogsten en niet meer zaaien? Relax blijven zitten op uw achterste lichaamsdeel? Niet meer innovatief  zijn? Daar was de schuldige: de illegaal kopiërende nozems! Ziezo, zondebok gevonden. Nochtans had diezelfde muzieksector ervaring met het betreffende probleem: de muziek verdween niet, ’t was enkel de drager die veranderde: van CD en DVD naar het internet, net zoals vroeger al gebeurde bij de evolutie van cassette naar CD en van VHS naar DVD. Toch kocht de Benelux-baas van de betreffende platenmaatschappij in het oog van die vermeende downloadcrisis een Porsche Cayenne full-option, ..diesel. Terwijl hij de dag nadien zijn promoteam meldde “dat het door de crisis niet langer meer mogelijk is om hun monovolumes te houden en dat zij dus voortaan het wagenbudget gehalveerd zien”. En wat bijvoorbeeld met die muziekgroepen aan de luchthaven? “Ach, dan haal je eerst de mensen op en dan rij je een tweede maal heen en weer om hun instrumenten op te halen”. Tja.

Wanneer vakbonden nu beweren dat deze huidige crisis sommigen zeer goed van pas komt, kan ik het niet helpen even terug te denken aan m’n verleden in de muziekindustrie. Beweer ik dat piraterij er niets mee te maken had? En dat de huidige crisis in reclame en media niet veroorzaakt wordt door de algehele malaise? Tweemaal neen! Maar wie niet innoveert en in de gekende ivoren toren plaatsneemt, kan diep vallen. Enkele weken geleden hoorden we twee hoofdredacteurs in Ter Zake zeggen “dat ze van een krant een crossmediaal platform moeten maken, dat daarin de uitdaging ligt”. Onrechtstreeks hoorde de aandachtige kijker hen toegeven dat de drager veranderde, niet het product (nieuws). Mooi, maar ietwat te laat, niet?

Wat met media op het internet? Ja ook daar worden klappen uitgedeeld, weliswaar discreter en heel wat beperkter. Kijken we naar Google: het vet is van de soep, interne bronnen beweren “dat men er in de toekomst economischer zal feestvieren”, de excessen zouden weldra tot de voltooid verleden tijd behoren. Aha! Dus het ligt niet aan de klassieke media, ook internet ziet bont en blauw! Neen, dat is niet de conclusie die ik uit dit feit trek. Wel stel ik vast dat die crisis diegenen die misschien ietwat boven hun stand leefden opnieuw met beide voetjes op de grond plaatste.

En neen ik ben geen vakbondsmilitant, verre van. Maar ik predik m’n geloof zonder ophouden: enkel oprechtheid zal de storm overwinnen! Oprechtheid in communicatie, zowel die van ons eigen bedrijf als de communicatie die we voeren in opdracht van onze klanten. ‘Fake’ is uit, echt is in! Klassieke reclamebureaus die alle huidige problemen snel in de schoenen van ‘de crisis’ steken? Hypocriet en/of oerdom. Jarenlang deden ze rustig verder, niet écht denkend aan hun klant, wel aan hun ‘billable hours’. Niet hoeven te innoveren, laat staan te investeren in klantencontact. Neen, u begrijpt me niet, ik bedoel écht klantencontact: je kostbare tijd met de glimlach en met een ongetemd enthousiasme investeren in je klant, hoe klein die ook is! Enkel die oprechtheid, dat samen keihard werken en proactief meedenken met de klant, enkel dat zal ons overeind houden. Crisis, welke crisis? Investeren in tijd, geduld en passie, dat en dat alleen weet uw klant te waarderen, dat voelt hij/zij, want wat echt is, kun je niet ‘faken’ maar wel na verloop van tijd ‘billable’ maken!

Tags: , , , , , , , , , , ,

2 Reacties to “Klassieke media: kroniek van een aangekondigde dood?”

  1. Aangekondigde dood? Ziehier een alternatief! « BackBone media Says:

    […] BackBone media Marketing & Communicatie voor de Vlaamse KMO! « Klassieke media: kroniek van een aangekondigde dood? […]

  2. Feel it, love it! « BackBone media Says:

    […] is een besparingsrondes-vogel voor de kat! Graag verwijs ik naar onze eerdere blogberichten Klassieke media: kroniek van een aangekondigde dood? en Aangekondigde dood? Ziehier een […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: